Wszystkie posty

Misiek milczy od siedmiu miesięcy, a my co raz częściej słyszymy, że nie może zostać w szpitalu na zawsze, że musimy znaleźć mu miejsce w ośrodku. Co raz częściej zastanawiamy się skąd weźmiemy fundusze na jego opiekę. Po raz kolejny próbując zasłonić ból działaniem, wpadam na pomysł koszulek z cytatami z jego bloga.

Uwielbiam element anarchii, który w świat przyrody wprowadzają staruszkowie w beżowych kurtkach. No, ale gdy w słoneczny dzień nad wodą, małżonka znienacka dobiera ci się do pieczywa, to rzeczywiście można powiedzieć tylko jedno: Nie żryj kurwa bułki. Dla łabędzia wziąłem...

Wspólnie obracamy Twoje ciało. Mimo miesięcy nie masz odleżyn. Ulga? Duma? Fizjologia twojego stanu już nie szokuje. Kolejna granica przekroczona. Dawno temu.

Wniosek. Tylko wniosek. Kilkanaście linijek tekstu, aby Miśkowe życie znalazło współwłaściciela, bo sam nie jest w stanie o nie zadbać. Pragmatyka, która powoli przenosi się z obrzeży tego dramatu do jego centrum, wciąż mnie zaskakuje.